Tereny na południe od Myślenic do końca XIII wieku zalegała rozległa puszcza, która dopiero w następnym wieku – za czasów Kazimierza Wielkiego – została poddana systematycznej akcji kolonizacyjnej. Ożywiona akcja osadnicza rozpoczęła się na naszym terenie w XV wieku i zakończyła dopiero w XVI w.

Zawadka jest malowniczo położoną wsią na stokach Kotunia, jej nazwa oznacza miejsce trudno dostępne lub przeszkodę. Zawadka jest najmłodszą wsią Gminy Tokarnia, o której pierwsza wzmianka pochodzi z 1675 r. Do 1773 r. wieś należała do starostwa lanckorońskiego, a jej mieszkańcy trudnili się hodowlą była i wypalaniem węgla drzewnego. Po rozbiorach Austriacy połączyli ją z sąsiednią Więciórką, wraz z którą należała do parafii w Trzebuni do 1849 r.  Od końca XVIII w. wraz z sąsiednimi miejscowościami przechodziła kolejno w ręce rodu Montleart, a następnie Lubomirskich. 25 grudnia 1936 r. Zawadka została dołączona do nowo powstałej parafii w Krzczonowie. 

Wieś położona  w dolinie dwóch potoków. Nazwa miejscowości pochodzi od nazwy potoku, natomiast sam przymiotnik ”czarna” – najprawdopodobniej od zacienienia wsi przez otaczające ją strome zbocza. 

Więciórka to niewielka wieś położona między wzniesieniami Parszywki (842) i Jaworzyńskeigo Wierchu (785). Nazwa miejscowości pochodzi od pułapek na ryby tzw. więcierzy, wieciorek. O wsi Więciórka pierwsze zapiski pochodzą z XVII w., jednak jej początki mogą być znacznie starsze. Z 1349 r. pochodzi wzmianka o nadaniu sołtysowi Mikołajowi lasu nad rzeczką Wienciernica przez Henryka, opata tynieckiego.

Krzczonów jest najstarszą wsią w Gminie Tokarnia, o której pierwsza wzmianka pochodzi z 1414 r. Nazwa wsi pochodzi od imienia Krzczon, będącego staropolską formą imienia Krystian. Na początku swego istnienia wieś stanowiła część dóbr myślenickich kasztelanii krakowskiej i należała do parafii w Pcimiu, a następnie w Lubniu. Po likwidacji klucza myślenickiego w 1777 r. Krzczonów zakupiła księżna Franciszka z Karasińskich (żona syna króla Augusta III Sasa), w 1868 r. w spadku wieś otrzymała Augusta de Montleart, a w 1874 r. nabyła ją księżna Cecylia Lubomirska. 

Pierwsza wzmianka o istnieniu Tokarni pochodzi z 1455 r., nazwa miejscowości pochodzi od słowa tokarnia oznaczającego miejsce, gdzie odbywały swoje toki – gody – cietrzewie (herb Gminy Tokarnia). Do końca XVI w .Tokarnia wraz z przysiółkiem Więcięrżą była własnością rodu Jordanów herbu Trąby z Zakliczyna,  następnie przeszła w ręce rodziny Krankowskich i Przerębskich. W XVII w. Tokarnia wraz z Więcięrżą i Skomielną Czarną stała się własnością Łodzińskich herbu Radwan. W 1804 r. Anna Łodzińska wyszła za mąż za Jana Kantego Targowskiego, a w 1836 r. wsie przeszły ostatecznie na własność rodu Targowskich herbu Tarnawa. 

Malowniczo położona wieś u stóp Koskowej Góry i Parszywki, w dolinie potoku o tej samej nazwie, założona na przełomie XVI i XVII w. Nazwa wsi pochodzi od zasadźcy, którym miał być rycerz o imieniu Bohdan. Po likwidacji starostwa lanckorońskiego wieś trafiła w ręce prywatne . W 1882 r. ówczesna właścicielka, księżna Cecylia Lubomirska ufundowała budulec na kościół, lecz mieszkańcy domagali się od niej również wynagrodzenia za pracę, w efekcie czego kościół nie powstał. Część budulca mieszkańcy zabrali do budowy domów, Po kilku latach, w 1892 r. z pozostałego materiału wystawiono kaplicę  św. Jana Chrzciciela, którą następnie przebudowano 1996 r.